Biliyoruz…
“Baba” kelimesi daha ağızdan çıkarken “heybetli” gelir kulağa! Baba otoriterdir, baba disiplinlidir, evde babanın sözü geçer, baba evin direğidir. Cümleler tanıdık ama günümüzde farklı bir baba modeliyle tanıştık. Şöyle ki…
Aşık oluyorsunuz, evleniyorsunuz meyve(!)ler dünyaya getiriyorsunuz. İlk meyve dünyaya geldikten sonra, “baba” sıfatına transfer olan “erkek” birden bütün yükü sırtlıyor omuzlarına. O artık evin reisi, O artık aile babası, O artık ba-ba! İlk aylar meyveyle cicim ayları. “Baba dedi, vallahi baba dedi”, “Nasıl bakıyor gördünüz mü aslan oğlum benim!” ler dönemi yani. Meyve olgunlaşmaya başladıkça -cicim ayları geçince- babanın otoriter yapısında da köklü değişiklikler olur. 3-4 yaşına gelen erkek meyve için baba, bir rol modeldir. Etrafı incelemeye ve bu yeni tanıştığı dünyayı daha yakından tanımaya başlayan meyve, babasının her hareketini dikkatle takip eder. Oturması, konuşması hatta traş olması, aile içinde davranışı vs. Basit gibi gözüken bu durum, aslında sosyal hayata adaptasyonun ilk adımı belki de.
Oğlan Okula Gidiyor…
Üçgen belli; okul-baba-oğul. Babayı rol model alan meyve, okul yaşamında da adeta “küçük baba” yı oynayabilir. Baba oğlu büyürken bazen onunla gurur duyar, bazen de beklediklerini bulamaz. Bu duygunun en yoğun dönemi ergenlik dönemidir.
Oğlan Ergenlik Döneminde…
Ergenlik dönemi baba-oğul arasında en sancılı dönemlerdendir. Bugüne kadar babayı örnek alan meyve, artık kendini yeni arayışlar içinde bulur. Arkadaşlar ve çevre artık O’nun için daha önemlidir. Bu noktada da çatışmalar başlar.
Oğlan Bildiğiniz Ergen…
Ergenliğe geçti geçiyor derken, meyve artık ergendir! Baba için bu dönem aslında dejavudur; kendi gençliğini, yarım kalmışlıklarını, üzüntülerini görür. Bu onu daha da anlayışlı kılar aslında ama meyve bıçkındır; illa baba ters, baba yanlış, baba anlamıyor!
Oğlan Aşık…
Ve oğlan, ilk aşkıyla tanışır. Baba yine gündem konusu ama bu sefer tamamen “duygusal”! Bunun yanısıra, o meşhur aşk taktikleri de devreye girer. Baba rol model ya, uzmanlığından faydalanmak gerekir.
Oğlan Evleniyor…
İşte baba ve oğul yeniden buluşuyor! Ergenlik dönemi bıçkınlığını atlatan, aşık olan ve artık babasını daha iyi anlayan meyve, başka meyveler için yuvadan ayrılıyor. Bu dönemde baba yine önplanda; hep destek tam destek.
Oğlan Baba Oldu…
Baba-oğul ikilisine, dede-baba-oğul ekleniyor; belki de dede-baba-kız… Fark etmez! Önemli olan baba ve oğul artık dede ve oğul! Şimdi her şey daha da şekilli. “Baba olunca anlarsın” sözü daha bir anlamlı. Her şey yeni baştan başlıyor; dejavu yine nüksediyor!
Babalar ve oğullar ile ilgili birçok makale, anı ya da paylaşım bulmak mümkün. Ne de olsa kemikleşmiş bir olgu. Ancak öyle bir kitap var ki, bir döneme damga vurmuş, vurmaya da devam ediyor. Yazımızın başını okurken belki de birçoğunuza çağrışım yapan bir kitap; Babalar ve Oğullar. Yazarı İvan Sergeyeviç Turgenyev. Baba oğul kavramının, tarihsel olgularla şekillendiği bir kitap. Detaylı bilgi için http://www.amazon.com/Fathers-Sons-Ivan Turgenev/dp/1611044642/ref=sr_1_12 s=books&ie=UTF8&qid=1317026650&sr=1-12 adresini ziyaret edebilirsiniz.
Tweet
